منوی اصلی

آرشیو مطالب

پیوندها

  RSS  

 معاینات فیزیکی و تهیه سابقه بالینی از مصدوم

ارزیابی اولیه با انجام معاینات فیزیکی و تهیه سابقه قبلی (S.A.M.P.L.E) از مصدوم تداوم می یابد. برای انجام این مرحله امدادگر باید تفاوت بین علائم و نشانه های بیماری را بداند.

علائم: وضعیت هایی بالینی از مصدوم که با دیدن، لمس کردن، شنیدن یا بوییدن بدست می آید. نشانه های بیماری: شامل احساسات قابل تفسیر مصدوم از حادثه پیش آمده است و شاید وجود حداقل چند علامت از نشانه های فوق در کنار یکدیگر، برای تایید بیماری لازم باشد.

 

معاینه فیزیکی:

در این مرحله سر، گردن، قفسه سینه، شکم، لگن و اندامهای انتهایی مصدوم بررسی می شوند. در همین رابطه، برای بخاطر سپردن معاینات فیزیکی اندامها از علائم اختصاریD.O.T.S. استفاده می شود که هر یک نشان دهنده یک نوع عارضه مشخص است.

D (Deformity): معمولا به حالتی گفته می شود که شکستگی یا دررفتگی، سبب تغییر شکل اندام شده است.

(Open) O: به حالتی گفته می شود که زخم در سطح پوست باز است و باید در معاینه آن دقت شود.

(Tenderness) T: همان حساسیت به لمس پوستی در ناحیه آسیب است.

(Swelling)S: پاسخ بدن در ناحیه آسیب دیده که بزرگتر از معمول و متورم می شود.

 

 

|+| نوشته شده توسط مهتاب در یکشنبه بیست و نهم فروردین 1389  |

 بررسی گردش خون (C: Circulation)

بعد ار بررسی و اصلاح انسداد احتمالی در راه های هوایی، و رفع مشکل برقراری تنفس، گردش خون مصدوم بررسی می شود.

 

علائم برقراری گردش خون: بطور معمول شامل وجود تنفس، سرفه کردن، حرکت دادن اعضاء، وضعیت پوستی سالم و طبیعی و وجود نبض است.

خونریزی شدید: با مشاهده و ارزیابی اولیه از مصدوم، وجود خونریزی خارجی تایید می شود (خون آلود بودن لباسها، یا جمع شدن خون در پشت و یا در محلی که خوابیده است). کنترل خونریزی نیاز به فشار مستقیم بر روی محل خونریزی یا پانسمان فشاری آن ناحیه دارد. در صورت امکان برای اجتناب از تماس مستقیم با خون مصدوم، دستکش بپوشید و یا با استفاده از پارچه های ضد آب یا پوشاک مصدوم، محل صدمه دیده را تحت فشار مستقیم قرار دهید.

وضعیت پوست: یک ارزیابی سریع از پوست مصدوم، به کسب اطلاعات لازم درباره وضعیت گردش خون وی کمک می کند. کنترل درجه حرارت پوست، رنگ و وضعیت آن از نظر رطوبت یا خشکی، اهمیت دارد. رنگ پوست بخصوص در افراد با پوست روشن، اشاره به گردش خون در ناحیه زیر پوست و نشان از اکسیژن رسانی مطلوب است. ممکن است در افراد با پوست تقریبا تیره این شکل ارزیابی دقیق نباشد. در این صورت ارزیابی باید از طریق بستر زیر ناخنها، داخل دهان و ملتحمه چشم ها، انجام گیرد. زمانی که عروق خونی پوست منقبض و تنگ، یا اینکه نبض کند می شود، پوست سرد شده و حالت رنگ پریده یا سیانوز (آبی خاکستری) به خود می گیرد و از طرفی مواقعی که عروق خونی پوست متسع یا گردش خون زیاد شود، پوست گرم و خشک می گردد. درجه حرارت پوست مصدوم با تماس قسمت پشت یا روی مچ دستمان و از روی پیشانی وی، به راحتی کنترل می شود. درجه حرارت پوست شکم معمولا بصورت داغ، سرد، یخ زده و یا سرد و مرطوب احساس می گردد.

 

|+| نوشته شده توسط مهتاب در دوشنبه نهم فروردین 1389  |

 بررسی تنفس (B: Breathing)

تعداد تنفس در یک فرد سالم، بین 12 تا 20 مرتبه در دقیقه است. در مصدومی که دچار اشکال در انتقال هوا شده و تعداد تنفس های او کمتر از 8 مرتبه در دقیقه و یا بیشتر از 24 مرتبه در دقیقه است، انجام کمکهای اولیه تنفسی نیاز فوری مصدوم است. توجه کنید که هر مشکل تنفسی و یا هر تنفس غیر معمولی، صدادار خواهد بود، که به نوع انسداد بستگی دارد. از آن جمله، خس خس کردن، قل قل کردن، زوزه کشیدن و یا خر خر کردن، که همراه با کوشش تنفسی است. هدف اولیه در این مرحله رفع مشکل موجود و برقراری تنفس مصدوم است. همزمان با مشکلات دیگری که برای مصدوم وجود دارد، برطرف کردن انسداد تنفسی پیش از تعیین تعداد تنفس، اهمیت دارد.

|+| نوشته شده توسط مهتاب در یکشنبه بیست و سوم اسفند 1388  |

 بررسی راه های هوایی (A: Airway)

راه هوایی باید برای انجام تنفس باز باشد. اگر مصدوم صحبت می کند یا فریاد می زند، راه هوایی او باز است. اگر مصدوم حساس و هوشیار است ولی صحبت نمی کند، داد نمی زند یا سرفه های پر قدرت و واضح ندارد، احتمالا راه هوایی مسدود شده و باید بررسی شود. در این وضعیت انجام فشار روی شکم (مانور هایملیچ) می تواند راه هوایی بسته شده را بخصوص در مصدومین بزرگسال و هوشیار باز کند. در مصدومین غیر حساس و بی هوش، که صورت آنها رو به بالا و به پشت خوابیده است، بیشترین انسدادها در راه هوایی، مربوط به عقب افتادن زبان در کف حلق است. خر خر کردن یکی از همین موارد است. اگر آسیبی در ستون مهره ها وجود ندارد، می توان با استفاده از مانور سه گانه و عقب بردن سر، به باز کردن راه هوایی کمک کرد. اگر وجود آسیب در ستون فقرات و مهره های گردنی تایید شد، فقط با استفاده از جلو کشیدن فک تحتانی، برای پیش گیری از وارد کردن آسیب بیشتر به مهره های گردنی، به بالا آوردن زبان و باز کردن راه هوایی کمک کنید. در انتها در صورت عدم موفقیت در رفع انسداد راه هوایی مصدوم، باید ارزیابی اولیه ادامه یابد.

|+| نوشته شده توسط مهتاب در دوشنبه دهم اسفند 1388  |

 ارزیابی اولیه مصدوم

 

هدف از ارزیابی اولیه، اعریف شرایطی برای مشکلات تهدید کننده حیا مصدوم است، که باید مراقبت های اولیه به سرعت انجام گیرد. این ارزیابی (ABC) شامل بررسی راه های هوایی (Airway)، تنفس (Breathing) و گردش خون (Circulation) است و به دنبال آن، مراحل ارزیابی اولیه یکی پس از دیگری انجام می شود. انجام این ارزیابی باید در کمتر از یک دقیقه صورت گرفته و حتی کمکهای اولیه نیز در هر مرحله به فراخور نیاز مصدوم انجام شود. در پایان مرحله ارزیابی اولیه، مشکلات مصدوم باید به طور کامل مشخص شود.

کنترل هوشیاری مصدوم با صحبت کردن انجام می گیرد. اگر توانایی صحبت کردن داشته باشد، تنفس و ضربان قلب برقرار است. کنترل آگاهی به زمان و مکان با پرسیدن نام مصدوم آغاز می شود و در صورتی که به آن چه پرسیده می شود درست و با آگاهی جواب دهد، تا حدودی نشان دهنده هوشیاری اوست. سپس از حواشی آسیب و چگونگی صدمه دیدن وی پرسیده می شود. در صورتی که با پرسیدن "حال شما چطور است؟" اگر پاسخی شنیده نشد، مشخص می شود که مصدوم هوشیاری ندارد.

|+| نوشته شده توسط مهتاب در یکشنبه هجدهم بهمن 1388  |

 ارزیابی مصدوم و تریاژ

ارزیابی مصدوم

از مهمترین اقدامات در انجام صحیح مهارتهای اولیه، ارزیابی مصدوم است. این مرحله از اقدامات نیاز به فهم هر چه بیشتر مهارتهای لازم برای انجام کمکهای اولیه دارد.

 

بررسی اجمالی مصدوم

توجه به شرایط محیطی در اطراف مصدوم و همچنین علت ایجاد آسیب، و نیز توجه به تعداد مصدومین در محل حادثه، از نکات اساسی این مرحله است. بدون بررسی اولیه از مصدوم، احتمال بروز آسیب های بیشتر برای وی و برای امدادگر افزایش می یابد. درادامه، امدادگر در صدد رفع خطرات احتمالی که سبب افزایش عوامل تهدید کننده حیات مصدوم می شود برآمده و از طرفی در صورت نیاز، به انجام کمکهای اولیه برای احیا مصدوم می پردازد. اگر مصدوم در لحظات اولیه بطور دقیق رسیدگی نشود، وضعیت های بحرانی موجود سبب مرگ وی می شود. تشخیص و تقسیم بندی آسیب های ایجاد شده و گرفتن شرح حال، در این مرحله صورت می گیرد. مراحل انجام کار بصورت، کسب اطلاعات از مصدوم یا تماشاچیان مطلع برای تشخیص بهتر آسیب یا بیماری و تعیین شدت آن و نوع کمکهای اولیه مورد نیاز، می باشد.برای مثال، درد در ناحیه آرنج و یا خونریزی بینی، به عنوان آسیب ساده و یک مرحله ای هستند و از طرفی درد قفسه سینه و یا بثورات جلدی، بعنوان عوارض چندتایی و مشکل، مطرح است. اگر دو یا چند نفر آسیب دیده باشند، ابتدا باید به مصدومی که آسیب بیشتری دیده است یا حیات او تهدید می شود، توجه کرد. مصدومی که فریاد میزند، یا جیغ می کشد، هوشیار است و امکان تنفس دارد و در این مرحله باید کمک به مصدومین آرام و ساکت را در اولویت قرار داد.

|+| نوشته شده توسط مهتاب در سه شنبه ششم بهمن 1388  |

 پیش از انتقال مصدوم به مراکز درمانی، موارد زیر را تحت کنترل داشته باشید:

-          غش کردن مصدوم

-          احساس فشار در قفسه سینه یا شکم

-          احساس ضعف و ناراحتی شدید و یا تغییر در ظاهر بیمار

-          انجام تنفسهای سخت همراه با دامنه تنفسی کوتاه

-          بروز دردهای بدنی شدید یا ناگهانی.

-          مشاهده احساس خودکشی یا دیگر کشی

-          وجود خونریزی که پس از گذشت 10 تا 15 دقیقه از فشار مستقیم بروی محل آسیب متوقف نشده باشد.

-          وجود زخم باز با شکاف بزرگ که لبه های آن بهم نرسند.

-          مشکلات سیستم عصبی و یا حرکتی که بدنبال آسیب بروز کرده باشند.

-          بریدگی دست و یا صورت

-          زخم ناشی از سوراخ شدگی

-          مواقعی که وجود جسم خارجی در بدن احساس شود مانند زمانی که با ورود شیشه یا فلز به بدن، زخم ایجاد می شود.

-          وجود گاز گرفتگی توسط حیوانات و همچنین انسان

-          توهم

-          سفت و سخت شدن گردن همراه با بروز تب یا سر درد

-          وجود فرو رفتگی غیر طبیعی در ناحیه فونتانل ( منطقه نرم بین استخوان های سر) در اطفال.

-          بالا بودن درجه حرارت همراه با گیجی و منگی مصدوم که با تجویز استامینوفن یا آسپرین پائین نیاید

-          مشاهده نا منظم بودن اندازه مردمکها به شکل یک طرفه و غیر مساوی با یکدیگر، کاهش سطح هوشیاری، احساس دوبینی، تلو تلو خوردن یا بروز استفراغ های مکرر پس از وارد شدن آسیب به سر

-          وجود آسیب های ستون فقرات

-          وجود سوختگی های شدید

-          قرار گرفتن در وضعیت های آب و هوایی که موقعیت اورژانس ایجاد کنند

-          مشاهده انواع مسمومیت ها

-          مسمومیت با دوزهای زیاد دارویی

|+| نوشته شده توسط مهتاب در شنبه سوم بهمن 1388  |

 توجه بالینی از مصدوم

زمان لازم برای اطلاع رسانی به اورژانس از نکات مهم است و در این هنگام است که شما باید قادر به حداقل تعریف، در تفاوت آسیب وارده و یا بیماری مصدوم باشید و از طرفی موارد تهدید کننده برای زندگی مصدوم را مشخص نمایید. برای مثال در زمان وجود درد فوقانی شکم، توانایی درک تفاوت بین سوء هاضمه و یا حمله شدید قلبی را داشته باشید و یا اینکه مشخص کنید خس خس سینه مصدوم مربوط به بیماری آسم است و با مصرف داروهای استنشاقی لازم برطرف می شود.

بر اساس توصیه افراد با تجربه در امداد رسانی و همچنین توصیه مجامع علمی، ممکن است پاسخ سوالی که از مصدوم پرسیده می شود صحیح باشد و در صورتی که به پاسخ داده شده اطمینان ندارید، در اولین فرصت به مرکز اورژانس 115 اطلاع دهید.

 

این سوالات شامل موارد زیر است:

آیا شرایط تهدید کننده، حیات بیمار را تهدید میکند؟

آیا شرایط مصدوم وخیم است و با انتقال به بیمارستان شرایط تهدید کننده ای ظاهر خواهد شد؟

آیا برای رساندن مصدوم به بیمارستان وضعیت ترافیک بد است و یا اینکه فاصله مکانی زیاد است؟

همچنین طبق توصیه پزشکان اورژانس بدنبال کمرنگ شدن علائم حیات، که نیاز به انتقال سریع مصدوم به مراکز درمانی مجهز است، مصدوم را توسط آمبولانس یا وسیله نقلیه دیگر می بایستی سریعا به مرکز درمانی مجهز منتقل کرد.

|+| نوشته شده توسط مهتاب در چهارشنبه سی ام دی 1388  |

 مطالعه ای اجمالی از صحنه حادثه برای مصدوم

 

در صورت روبرو شدن با یک موقعیت اورژانس در کوتاهترین زمان ممکن، می بایستی موارد زیر را بطور اجمالی بررسی نمود:

اول: خطراتی که شما و مصدوم را تهدید می کند.

دوم: علل و مکانیزم هایی که آسیب را برای مصدوم ایجاد کرده است.

سوم: تعداد مصدومین احتمالی که در صحنه حادثه وجود دارند.

دقت کنید که انجام یک نگاه کلی در اطراف و بخصوص خود مصدوم، نباید بیشتر از چند ثانیه طول بکشد.

در اولین اقدام توجه کنید از خطراتی که شما و مصدوم را تهدید می کند سریعا دوری نمایید، چرا که یک امدادگر مصدوم را نمی توان به عنوان یک کمک کننده موثر در نظر گرفت. همیشه از خود بپرسید که آیا برای ورود امن است؟

دومین اقدام یک امدادگر پس از دقت در نوع آسیب مصدوم، جویا شدن علت آسیب یا بیماری مصدوم است. در مورد آنچه که درک کرده اید به پرسنل واحد اورژانس اطلاع دهید. سرانجام توجه کنید چه تعداد از مردم گرفتار حادثه شده اند.

|+| نوشته شده توسط مهتاب در چهارشنبه بیست و سوم دی 1388  |

 تماس با مرکز اورژانس 115

اطلاع به سرویس اورژانس 115

 

برای کمک به یک وضعیت اورژانس، تماشاچی می تواند با درک مغایرت های موجود، برای تسریع در انجام کمکهای اولیه، موثر واقع شود. این فرایند در صورتی موثر و کیفیت لازم را داراست که امدادگر حاضر در صحنه، نحوه کمک تماشاچی را معین کند.

 

تصمیم گیری در کمک گرفتن از افراد حاضر در صحنه

 

در وضعیت اورژانس هر یک از تماشاچیان برای کمک رسانی به دیگران بطور مستقل وارد عمل می شوند. تصمیم گیری صحیح و سریع برای کمک رسانی به مصدوم، در مدت زمان کوتاه پس از تشخیص موقعیت اورژانس، از اهم اقدامات است و در صورت کمکهای اولیه موثر واقع می شوند.

 

مردم اغلب بهترین اقدام را تماس با واحد اورژانس می دانند، در صورتی که در بعضی مواقع بهترین عمل علاوه بر تماس با مراکز اورژانس 115، انجام یکی از موارد زیر است:

-         مردم را از موقعیت اورژانسی که پیش آمده است خارج کنید.

چنین روند فعالیتی می تواند سبب بروز آسیبهای خطرناک برای مصدوم شود و این در صورتی است که در بیشترین موارد می توان با انجام کمکهای اولیه در محل حادثه، از بروز بسیاری از خطرات جانی مربوط به انتقال مصدوم به مراکز درمانی مجهز جلوگیری کرد.

|+| نوشته شده توسط مهتاب در دوشنبه بیست و یکم دی 1388  |